Mal Evans was roadmanager van de Beatles vanaf de zomer van 1963 totdat zij uit elkaar gingen n 1970. Malcolm Evans was 26 jaar toen hij in 1962 werkte als communicatie technicus voor het post-kantoor en de Beatles ontdekte in The Cavern Club tijdens zijn lunch pauze. Hij was onmiddelijk onder de indruk. Mal begon steeds vaker de Cavern op te zoeken en raakte bevriend met George, die hem aanbeval als portier van de club. Na drie maanden aan de deur te hebben gestaan werd Mal Evans' hulp ingeroepen door Beatlesroadie Niel Aspinal en de Beatles zelf.
Tijdens de intensieve Beatlestournees reed Mal de bus, zette de instrumenten en apparatuur van de Beatles klaar, testte alles en pakte het ook weer in na afloop van de shows.

Het was de milde en vriendelijke Mal die het publiek bezig hield als de Beatles nog in de kleedkamers waren. Dit ontlastte Niel Aspinal, de oorspronkelijke roadmanager, die op zijn beurt zich toelegde op de persoonlijke behoeftes en veiligheid van de bandleden. Mal hielp Niel ook met het "signeren" op Beatles publiciteitsfoto's.

Terwijl John midden in de opnamen van de film "How I won the war" zat, in 1966, vergezelde Mal Paul McCartney op zijn safari door Afrika. Mal was de enige van de hele "Beatlesfamilie", die aanwezig was tijdens de huwelijksplechtigheid van Paul en Linda. In de zogenaamde studiojaren, waarin de Beatles niet meer toerden, bleef Mal constant aan hun zijde en assisteerde hij in de opnamestudio.

Je ziet hem de apparatuur opstellen in de openingsscene van de film Let it Be. In diezelfde film zie je hem met John, Paul, George, Ringo en Billy Preston tijdens het concert op het dak.

Naast Let it Be kun je Mal ook zien in de film Help! in de grappige scenes, waarin hij als zwemmer telkens opduikt en vraagt om de weg naar White Cliffs of Dover. Daarnaast was hij in 1967 te zien in de film Magical Mystery Tour en in de clip van de single Hello Goodbye.

Malcolm Evans is zelfs op veel Beatles opnamen te horen. Hij zingt mee op Yellow Submarine, speelde Hammond orgel op You won't see me, telde af in het nummer A day in the life. Op sommige mixen (Anthology) kun je hem duidelijk horen. Ook is hij in ditzelfde lied een van de vier pianisten die samen, tegelijk het laatste akkoord aanslaan.

Hij speelde harmonica op Being for the Benefit of Mr. Kite, tamboerijn op Dear Prudence en trompet op Helter Skelter. Oh ja, hij zong ook nog op You know my name en What's the new Mary Jane. In de film Let it Be zie je hem ook nog op het metaal slaan tijdens de sessies omtrent Maxwell's silver hammer. Ach ja en ga zo maar door...

Voor de volledigheid: Evans doet de handenklap in de song "Birthday."
Naar eigen zeggen heeft Mal meegeschreven aan de songtekst van Fixing a hole.
In 1968 introduceerde Mal zijn ontdekking Badfinger aan de maatschappij Apple van de Beatles en produceerde ook nog eens hun eerste single No matter what.

Veel van wat Badfinger opnam werd door Mal geproduceerd. Tot halverwege de seventies. Hij deed trouwens ook nog een on-uitgebrachte track van de Britse band Rupert's People.
Er kwam min of meer een einde aan zijn producerscarriere na de mislukte productie van Kieth Moon's album Two Sides of the Moon in 1974.


Na het ontbinden van de Beatles verhuisde Mal naar Los Angeles en overleed daar tragisch op 5 Januari 1976 door een misverstand met de politie, omdat Evans een wapen bij zich had. Dit gebeurde in het appartement van zijn vriendin Richie Unterberger.